Livre
Néerlandais

Mijn hoofd is een zieke vulkaan : brieven

Charles Baudelaire (auteur), Kiki Coumans (traducteur)

Mijn hoofd is een zieke vulkaan : brieven

Dans la série:
Hij ging gebukt onder schulden, stond levenslang onder curatele, zag vele schrijfplannen stranden en kende geen geluk in de liefde. De verschijning van Les fleurs du mal leverde hem gerechtsvervolging en censuur op. En hij werd geteisterd door syfilis. Uit zijn meer dan 1500 overgeleverde brieven komt Charles Baudelaire naar voren als een mens vol ambities en plannen, en met een druk soci
Titre
Mijn hoofd is een zieke vulkaan : brieven / Charles Baudelaire ; gekozen, vertaald, ingeleid en geannoteerd door Kiki Coumans
Auteur
Charles Baudelaire
Traducteur
Kiki Coumans
Langue
Néerlandais
Langue originale
Français
Éditeur
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, © 2021
370 p., [16] pagina's platen : ill.
ISBN
9789029543774 (paperback)

Commentaires

Miskende dichter met een abonnement op schandalen

Een golf aan publicaties wakkert de aandacht aan voor Charles Baudelaire (1821-1867), tweehonderd jaar geleden geboren. Vanwaar die blijvende fascinatie voor de begaafde poète maudit, stadsflaneur en duistere dandy, die zichzelf onherroepelijk ten gronde richtte?

Een poos lang bedreef Baudelaire de liefde uitsluitend met zwartfluwelen handschoenen aan. Nietsvermoedend besmette de dichter zijn talloze bedgenotes met de syfilis die hij al vroeg onder de leden had. Om de burgerman te choqueren, verfde hij weleens zijn haren groen. Vanaf zijn negentiende schuimde deze zoon van een uitgetreden priester fanatiek de Parijse bordelen af, waar hij zijn voorliefde voor exotische en lugubere prostituees als 'Sara la Louchette' ('Schele Sara') botvierde. Hij experimenteerde met de roes van hasjiesj in de merkwaardige 'Club des Haschichins' en schreef over zijn ervaringen in de klassieke verhandeling Les paradis artificiels (1860). Uiteindelijk prefereerde hij de wijn, want 'die verhoogt de wilskracht, terwijl hasjiesj die uit de weg ruimt'. Verslaafd raakte hij evenwel aan opium, tot 150 druppels per dag.

Edmund White noemt Charles Baudelaire in De flaneur (2001) misschien wel 'de eerste performancekunstenaar uit de geschiedenis', omdat hij volk…Lire la suite

Schrijven om te krijgen

Baudelaires briefwisseling toont het ontluisterende beeld van een getormenteerde romanticus die niet van opportunisme gespeend was.

Charles Baudelaire is in ons taalgebied nooit erg populair geweest. Het duurde tot de jaren 80 van de vorige eeuw voor er een degelijke vertaling van zijn Bloemen van het kwaad beschikbaar kwam. Ter gelegenheid van zijn tweehonderdste geboortedag ontsluit vertaalster Kiki Coumans voor het eerst een selectie uit zijn correspondentie voor het Nederlandstalige publiek.

Mijn hoofd is een zieke vulkaan bestrijkt de periode van 1832 tot 1866 en opbeurende lectuur is het allerminst, want Baudelaire was er eentje met een gebruiksaanwijzing. Brieven schreef hij niet voor zijn plezier, maar om geld, gunsten of diensten los te krijgen van zijn familie, zijn uitgevers en zijn schrijfbroeders. Zijn briefwisseling toont het ontluisterende beeld van een getormenteerde romanticus die niet van opportunisme gespeend was. Behalve een onverbeterlijke provocateur was hij een verstokte misantroop. De goegemeente zette het hem betaald en bestrafte De bloemen van het kwaad met een veroordeling en e…Lire la suite

Alles voor zijn moeder en de pen

Charles Baudelaire had, zacht gezegd, een moeizame relatie met zijn moeder. Bij zijn 200ste geboortedag vertaalde Kiki Coumans voor het eerst een ruime selectie uit zijn brieven, met glansrijk resultaat. Ook twee vertalingen van zijn poëzie zijn zeer de moeite waard.

Grote, mannelijke dichters lopen haast altijd aan de leiband van hun moeder. Wat ze ook doen om die af te leggen, hoe ze ook proberen te vluchten, ze zullen door de wereld gaan als een hond aan een lange lijn, schrijft Milan Kundera in het nog immer geweldige Het leven is elders. Er zijn er heel wat geweest die het hebben geprobeerd. Aan de lange lijst met lyrici die aanvangt met Hölderlin, Poesjkin, Shelley en Lermontov, en die via De Nerval, Wilde, Rimbaud, Jessenin, Blok, naar Rilke en Trakl voert, voegt de Tsjechische auteur ook Charles Baudelaire toe. En niet zonder reden. Dan ben je 40, schrijft Kundera met de Franse dichter in gedachten, en nog altijd bang voor je moeder!

Met de brieven van Baudelaire, waarvan nu voor het eerst een ruime selectie in het Nederlands is vertaald, wordt eens te meer duidelijk hoezeer Kundera's observatie klopt. Op 6 mei 1861 schrijft de net 40 geworden dichter aan zijn moeder: 'Jij bent de enige aan wie mijn leven hangt.' En negen ja…Lire la suite

À propos de Charles Baudelaire

Charles Baudelaire, né le 9 avril 1821 à Paris et mort dans la même ville le 31 août 1867, est un poète français.

« Dante d’une époque déchue » selon les mots de Barbey d’Aurevilly, « tourné vers le classicisme, nourri de romantisme », à la croisée entre le Parnasse et le symbolisme, chantre de la « modernité », il occupe une place considérable parmi les poètes français pour un recueil certes bref au regard de l’œuvre de son contemporain Victor Hugo (Baudelaire s’ouvrit à son éditeur de sa crainte que son volume ne ressemblât trop à « une plaquette »), mais qu’il aura façonné sa vie durant : Les Fleurs du mal.

Au cœur des débats sur la fonction de la littérature de son époque, Baudelaire détache la p…En lire plus sur Wikipedia

Suggestions