Drieluik over zinloos geweld en jeugdcriminaliteit in Parijs, Rome en Londen
Titel
I vinti
Andere titel
Overwonnen
Regisseur
Michelangelo Antonioni
Componist
Giovanni Fusco 1906-1968
Acteur
Franco Interlenghi Anna-Maria Ferrero
Taal
Italiaans
Uitgever
Homescreen, [2010]
1 dvd-video : zw/w.
Oorspr. opname
1953
Speelduur
109 min.
Aantekening
Italiaans gesproken Ondertiteling: Nederlands
EAN
8717249476825

Besprekingen

De Italiaanse meesterfilmer Michelangelo Antonioni (1912-2007) maakte onder meer La notte, Il grido, L'eclisse en Blow up. Zijn tweede film (1953) is een drieluik over zinloos geweld en jeugdcriminaliteit in Parijs, Rome en Londen. De daders zijn rijke jongelui, die zonder duidelijk motief een misdaad begaan. Het verhaal van een film is bij Antonioni minder belangrijk, het gaat hem om de beelden en de sfeer. De Speelfilmencyclopedie (zesde editie, 1995) gaf drie sterren: '(...) Antonioni laat de misdaad zien als een irrationeel verzet tegen een als zinloos ervaren en niet meer door ethiek gesteunde orde. De film kreeg censuurmoeilijkheden: de Italiaanse episode werd besnoeid op duidelijke politieke toespelingen, en een Franse sketch resulteerde in een vertoningsverbod in Frankrijk. Het Engelse deel is het sterkste en loopt als studie van zinloze gedragingen vooruit op 'Blow up' (zonder de modieuze excessen daarvan). (...)' Er zijn geen extra's.

Over Michelangelo Antonioni

CC BY-SA 2.0 - Foto van/door Elena Torre from Viareggio, Italia

Michelangelo Antonioni (Ferrara, 29 september 1912 – Rome, 30 juli 2007) was een Italiaanse filmregisseur, schrijver en kunstschilder. Naast Fellini en Luchino Visconti wordt hij doorgaans gezien als een van de groten van de Italiaanse film.

Levensloop

Antonioni behaalde een diploma in economie aan de Universiteit van Bologna. In 1940 ging hij naar Rome waar hij studeerde bij het Centro sperimentale di cinematografia. Hier ontmoette hij enkele kunstenaars met wie hij in de volgende jaren zou samenwerken; onder hen Roberto Rossellini.

Hij beschreef zichzelf als marxistische intellectueel, maar sommige auteurs trekken zijn aanhankelijkheid aan die ideologie in twijfel. In tegenstelling tot zijn tijdgenoten, met inbegrip van neorealisten en ook Federico Fellini, Ermanno Olmi en Pier Paolo Pasolini, wier films over het algemeen het leven van de onderklasse behandelden, gingen Antonioni's opmerkelijkste films over de e…Lees verder op Wikipedia