Boek
Nederlands

Een lied dat alleen ik kan horen

Barry Jonsberg (auteur), Annelies Jorna (vertaler)

Een lied dat alleen ik kan horen

Doelgroep:
Vanaf 12-14 jaar
Rob (13, ik-figuur) heeft last van paniekaanvallen, vooral in sociale situaties. Hij is verliefd op een meisje op school, maar hoe gaat hij dit aanpakken? Hij krijgt anonieme berichtjes op zijn telefoon die hem helpen. Van wie zijn die berichtjes? Vanaf ca. 12 jaar.
Titel
Een lied dat alleen ik kan horen
Auteur
Barry Jonsberg
Vertaler
Annelies Jorna
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
A song only I can hear
Uitgever
Rotterdam: Lemniscaat, © 2018
265 p.
ISBN
9789047710776 (hardback)

Besprekingen

Het eerste in het Nederlands vertaalde jeugdboek van Barry Jonsberg, 'Het alfabet van Candice Phee'*, is goed ontvangen. Dit tweede boek, over de 13-jarige Rob (ik-figuur) die sociaal niet erg vaardig is en last heeft van paniekaanvallen, zal zeker ook veel lezers boeien. Zijn verliefdheid op zijn nieuwe klasgenoot Destry is ontwapenend, zijn pogingen om met haar in contact te komen zijn dapper maar helaas niet zo succesvol. Moedig en met volharding gaat hij ook de uitdagingen aan die hij in geheimzinnige berichten op zijn telefoon ontvangt. Daarbij wordt hij steeds bijgestaan door zijn vriend Andrew. Langzamerhand krijgt de lezer het gevoel dat er meer met Rob aan de hand is. Wat is de achtergrond van zijn sociale onhandigheid? Dat wordt pas duidelijk na de onverwachte dood van zijn recalcitrante opa, met wie Rob een hechte band heeft. De spanning in dit rijke verhaal is zorgvuldig opgebouwd. Talrijke komische situaties zorgen voor de nodige luchtigheid. Tevens is sprake van een ster…Lees verder

Een lied dat alleen ik kan horen

Dit moet zowat de moeilijkste bespreking zijn die ik tot nu toe over een boek heb geschreven.  Niet omdat ik er geen mening over heb, maar vooral omdat ik absoluut niets te veel wil vertellen.  Nog nooit las ik immers een boek dat me op het einde zoveel zin gaf om het onmiddellijk te herlezen, maar dan met de kennis uit de laatste paar hoofdstukken in mijn achterhoofd. Ik wilde weten of ik dit einde had kunnen zien aankomen. Misschien zeg ik zelfs al wat te veel door te vermelden dat het slot zo onverwacht is, maar laat dat nu ook net het sterkste punt van het boek zijn.



Tijdens het lezen bewandelde ik verschillende paden met daarop nog eens een aantal tegengestelden:



- een manier van humor die me af en toe hardop deed lachen, maar daar tegenover was het soms dat tikkeltje té grappig zodat ik het soms flauw vond.



- door de zeer korte hoofdstukken leest het boek als een trein, maar halfweg had ik het gevoel dat sommige verhaallij…Lees verder